Jesse Van Ruller Drumless Trio in concert in Porgy en Bess

Jesse van Ruller treedt op met drumloos trio in Porgy en Bess (Nederlands) Jesse Van Ruller Drumless Trio in concert in Porgy en Bess ( English)

The best way to spend a Sunday afternoon, isn't it? JESSE VAN RULLER Drumless TRIO in concert in PORGY EN BESS
Hans Koert

Snowflakes outside Porgy en Bess announce a new snow shower, but the club inside is filled with warmth and good music. The Jesse Van Ruller Trio was scheduled in the club, at the 19th of December, 2010, featuring Joris Roelofs and Clemens Van Der Feen. This Kerstconcert, Christmas concert, was entitled Chambertones.

Snow and a Christmas seem to belong together, like the theme Chambertones - smooth chamber music. The best way to spend a Sunday afternoon, isn't it? one of the visitors asked rhetorical.

Joris Roelofs ( photo courtesy: Hans Koert)
Jesse van Ruller's new trio, whose first album Chambertones got some good critics, was born years ago, when Jesse, Joris and Clemens played together for the first time. During these informal sessions the idea was born to found a drum-less trio. Drumless trios are rather rare, but not for Porgy en Bess, chairman Hans Zuiderbaan suggested, refering to the Chet Baker Trio that performed in this club twenty five years ago with Chet Baker, Philip Catherine and Jean-Louis Rassinfosse. To compare both trios was of course a fabricated argument to introduce this Supertrio, as Hans labelled it. Jesse Van Ruller ( photo courtesy: Hans Koert)
The first set started with one of their own compositions, Oh Terneuzen. Als we in Amsterdam spelen heet het Oh Amsterdam (= When we play it Amsterdam it is entitled Oh Amsterdam), Jesse explained. For the next tune, August 30, a Joris Roelofs compositions, Joris took the bass clarinet. The huge bass clarinet, it has a usable range of over four octaves I heard on good authority, is not often used in jazz, but notable swing clarinet players like Harry Carney, Buddy deFranco (1964) and Benny Goodman played the instrument now and then. Benny used it in some of the famous Camel Caravan Broadcasts (1939). For me Eric Dolphy is the maestro on the instrument at albums like Out of Lunch or the Last Date with Misja Mengelberg, Jacques Schols and Han Bennink ( 1964 ), in which Holland wrote jazzhistory!! I remember how Courtney Pine played it in a great way at a concert during the International Jazz Festival in Middelburg one and a half year ago.
During the first set of the Terneuzen concert in Porgy en Bess the "three-oh" played more songs from their latest album, like the Clemens Van Der Feen composition Lovesong for Y and Ruller's Cow Daisy. Clemens Van Der Feen ( photo courtesy: Hans Koert)
Love to share with you the latter as it was played last month at the VPRO TV program Vrije Geluiden: Cow Daisy.

The first set was finished with a mystery song. Je zult het ongetwijfeld herkennen ( = No doubt, you will recognize it), Jesse suggested, but in my case no bells were ringing. Mind that I missed The Beatles and Rolling Stones craze; I later learned that it must have been Norwegian Wood, a Beatles classic, a tune, as played by the trio, wasted on me. Joris Roelofs ( photo courtesy: Hans Koert)

The second set had some great tunes that fascinated me, like the ballad Every Time We Say Goodbye written by Cole Porter for the Seven Lively Arts revue of 1944 and now performed in a great way by Joris Roelofs. It was, together with Just In Time, one of the highlights of the concert.

Jesse Van Ruller ( photo courtesy: Hans Koert)

The second set was finished with Circles, a Ruller composition, which was recorded by him on a previous album of the same name. It also played at the VPRO TV program Vrije Geluiden.

Clemens Van Der Feen ( photo courtesy: Hans Koert)

It was a pity that, due to the weather conditions, the Porgy en Bess jazz club wasn't jam filled as you should expect - the people who joined the concert can look back upon an attractive performance: Are there better ways to spend a Sunday afternoon?

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Twitter

"The trio seems to be one of the most common group forms to play in jazz, featuring piano, bass and drums." I recently wrote in a contribution about Tamir Hendelman. Last weekend concert in Porgy en Bess Jazz club ( Terneuzen) ( south west part of The Netherlands) learned that it isn't a hard and fast rule: The Jesse Van Ruller trio, featuring Jesse on the guitar, Joris Roelofs on (bass-)clarinet and Clemens Van Der Feen on double bass learned that more roads lead to Rome. A remarkable combination with a special sound and no-one in the audience missed the percussion. A special Christmas concert in Porgy en Bess. Keep Swinging reviewed it. If you don't want to miss any contribution in future, follow it at Twitter or ask for its newsletter .

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Jesse van Ruller Trio treedt op met drumloos trio in Porgy en Bess

Jesse van Ruller treedt op met drumloos trio in Porgy en Bess (Nederlands) Jesse Van Ruller Drumless Trio in concert in Porgy en Bess ( English)

Is er een betere manier om de zondagmiddag door te brengen?
JESSE VAN RULLER treedt op met DRUMLOOS TRIO in PORGY EN BESS
Hans Koert

Sneeuwvlokken voor de ramen van Porgy en Bess (Terneuzen) kondigen als een buienradar avant la lettre een nieuwe sneeuwveld aan, maar binnen is het warm en er is muziek. Op deze zondagmiddag, 19 december 2010, staat het trio van Jesse van Ruller gepland, met Joris Roelofs en Clemens van der Feen.

Sneeuwvlokken en het kerstconcert - het hoort bij elkaar - net als het thema van het concert: Chambertones - Kamermuziek. Is er een betere manier om de zondagmiddag door te brengen? stelde een bezoeker in de pauze zijn retorische vraag.

Joris Roelofs ( foto: Hans Koert)
Het idee voor Jesse van Ruller's nieuwe trio, wiens eerste plaat Chambertones goede kritieken kreeg, ontstond enige tijd geleden, toen Jesse, Joris en Clemens een keer samenspeelden. Het idee ontstond om een groep te formeren zonder drum. Een trio zonder slagwerk zie je maar zelden, al heeft Porgy en Bess, volgens voorzitter Hans Zuiderbaan, er ervaring mee, doelend op het Chet Baker Trio dat hier vijfentwintig jaar geleden optrad, bestaande uit Chet Baker, Philip Catherine en Jean-Louis Rassinfosse.). Het vergelijk tussen deze twee trio's was uiteraard voor deze gelegenheid gemaakt om het Supertrio, zoals Hans Jesse's groep betitelde, te introduceren.
Jesse van Ruller ( foto: Hans Koert)
De eerste set werd afgetrapt met een eigen compositie Oh Terneuzen. Als we in Amsterdam spelen heet het gewoon Oh Amsterdam, legde Jesse uit. In het nummer August 30, een compositie van Joris Roelofs, nam Joris voor de eerste keer tijdens dit concert de basklarinet ter hand.
Het wat onhandig ogende muziekinstrument heeft een bereik van meer dan vier octaven, hoorde ik uit betrouwbare bron. Het wordt in de jazz niet vaak bespeeld, maar verschillende swingklarinettisten zoals Harry Carney, Buddy deFranco (1964) en zelfs Benny Goodman namen het instrument af en toe ter hand. Zo speelde Benny basklarinet tijdens de bekende Camel Caravan radio-uitzendingen eind jaren dertig. Voor mij is echter Eric Dolphy de meester op het instrument, zoals te horen op platen als Out of Lunch of de Last Date opnamen met Misja Mengelberg, Jacques Schols en Han Bennink ( 1964), een gebeurtenis die ongetwijfeld thuis hoort in de Canon van de Jazz. Ik herinner me ook hoe Courtney Pine, anderhalf jaar geleden, in Middelburg tijdens het International Jazz Festival, de sterren van de hemel blies. Tijdens de eerste set kwamen verder nog nummers voorbij als de Clemens van der Feen compositie Lovesong for Y (sic) en Ruller's Cow Daisy.
Clemens van der Feen ( foto: Hans Koert)
Graag wil ik het laatst genoemde nummer laten horen dat ook onlangs gespeeld werd tijdens het VPRO programma Vrije Geluiden: Cow Daisy.

De eerste set werd afgesloten met een mysterie song, waarbij Jesse suggereerde dat we het ongetwijfeld zouden herkennen, maar dat was in mijn geval niet zo - bedenk dat de periode van The Beatles en The Stones volledig aan me voorbij gegaan is. Het bleek achteraf het nummer Norwegian Wood, een Beatles classic, een nummer, in de uitvoering van het trio, niet aan mij besteed.
Joris Roelofs ( foto: Hans Koert)

Tijdens de tweede set speelde het trio een paar nummers, die zijn blijven hangen, zoals de ballad Every Time We Say Goodbye, geschreven in 1944 door Cole Porter voor de revue Seven Lively Arts en schitterend vertolkt door o.a. Joris Roelofs. Het was, net als overigens Just In Time, een hoogtepunt van het concert.

Jesse van Ruller ( foto: Hans Koert)

Het concert werd afgesloten met Circles, een Ruller compositie, dat hij al eens eerder uitbracht op het gelijknamige album. Ook dit nummer speelde het trio tijdens het VPRO TV programma Vrije Geluiden.

Clemens van der Feen ( foto: Hans Koert)

Het was jammer dat het weer "sneeuw" in het eten gooide en dat daardoor de zaal van Porgy en Bess niet vol zat. Ook al zijn Ajax en Feyenoord afgelast, in Porgy en Bess gaan we gewoon door ..... legde Hans Zuiderbaan nog eens uit. De mensen die er wel waren, konden terugzien op een sfeervol concert: Is er een betere manier om de zondagmiddag door te brengen?

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Twitter

"De triovorm is één van de meest voorkomende vormen in de jazz, meestal bestaande uit piano, bas en slagwerk" schreef ik onlangs in een blog over Tamir Hendelman. In Porgy en Bess bleef afgelopen weekend geen spaan heel van deze bewering - het trio van Jesse van Ruller trad, samen met Joris Roelofs en Clemens van der Feen op met gitaar, (bas)klarinet en bas - een tamelijk ongewone combinatie. Door de bijzondere klankcombinatie werd het slagwerk niet gemist. Een bijzonder kerstconcert in Porgy en Bess. Keep Swinging was erbij en brengt verslag uit. Mis het niet - volg het via Twitter of vraag de nieuwsbrief aan.

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Jan Menu and Jasper Soffers in Porgy en Bess Jazz Club: The Dutch Songbook

Jan Menu en Jasper Soffers in Porgy en Bess met het Dutch Songbook ( Nederlands) - Jan Menu and Jasper Soffers in Porgy en Bess Jazz Club: the Dutch Songbook (English)

Release concert of the Dutch Songbook album in Terneuzen.
JAN MENU and JASPER SOFFERS in PORGY en BESS JAZZ CLUB: The DUTCH SONGBOOK
Hans Koert

On the 24th of October, 2010 Dutch baritone saxophone player Jan Menu and piano player Jasper Soffers performed at the Porgy en Bess Jazz Club in Terneuzen, in the southwest of The Netherlands. In the packed jazz club the Jan Menu-Jasper Soffers Quartet ( featuring Jan Menu on baritone and soprano saxophone, Jasper Soffers at the piano, Clemens Van Der Feen at the double bass and Hans Van Oosterhout drums) presented their latest album entitled Dutch Songbook.

Jan Menu & Jasper Soffers: Dutch Songbook ( Dig Diz Music 1001)

When I first heard about their plans to compile an album with compositions of Dutch popular songs from the past, few objections raised in my head. I remembered some Dixieland albums from the past like the 1968 album Dixieland Festival by the the Dutch Circus Square Jazz Band with tunes like The Tower Top of Bommel ( = In die grote stad Zaltbommel ...) and each time when I find this album at a junk store I feel an inner surge to buy a copy of it, to use for a ritual burning. Jan and Jasper had the idea to make an album with Dutch compositions for some years, inspired by the American Songbook. Het idee werd eigenlijk geboren in café De Tollebol hier iets verderop (= The idea was born in the Tollebolle bar down the street), Jan explained, waar vooral Nederlandse muziek werd gedraaid. ( = where only Dutch music was played). The album Dutch Songbook, the final product now presented, contains ten tracks with great jazz tunes played in a way that justice the original compositions. Don't worry Jan, Jasper, Clemens and Hans - this album Dutch Songbook don't deserves a ritual burning ............ I will keep it within' arm's reach. Jan Menu ( photo courtesy: Hans Koert)

Ik ben niet uitgegaan van de originele liedtekst - daar blijf je anders maar in hangen (= I didn't start with the original song texts, as you can't get rid of it while playing), Jan Menu explained. Ik ben begonnen met het akkoordenschema op te schrijven en dat was ons vertrekpunt. ( = I started to write down the chords of each composition and that was our start.). We zijn gewoon begonnen te spelen en hier zijn we terechtgekomen. ( = We just played and this is where we landed. )

Jan and Jasper decided to translate the titles of the tunes in the English part of the booklet into English too - I've adopted that, although I don't think it shouldn't have been!
Hans van Oosterhout en Clemens van der Feen ( photo courtesy: Hans Koert)
Jan Menu and his men started the release concert with the tune Net Als Toen ( = Like In The Old Days), a tune originally written by Guus Jansen and Willie Van Hemert and the price winning song in the 1957 European Song Contest by Corry Brokken. Dat is ook het jaar dat Porgy en Bess werd opgericht (= That's also the year Porgy en Bess was founded) Hans Van Oosterhout noted, although too young to know this from his own experiences. Jan had organized a beamer to share some historical fragments of the selected tunes - the audience enjoyed the fragments as if they were invited, net als toen (like in the old days), to uncle Jan, who showed slides of his latest trip to the Achterhoek ( a popular 1960s holiday destination in the eastern part of The Netherlands). No kidding, the dated fragments, like a tv-appearance of Dutch vocalist Greetje Kauffeld, who dreamed in the 1950s from an international career singing in LA and Las Vegas with Ray Brown, Herb Ellis and Oscar Costa-Neves or Donald "The first black man in Dutch show-bizz" Jones, who came to Holland with the Perez Prado band, illustrated once more, that Jan and Jasper had done a great job not copying the originals, but creating complete new tunes. For Hans Van Oosterhout, whose drum set was situated in front of the projection screen it was a weary afternoon, as he had to leave his stool each time the beamer was used. ....... He did a good job playing the role of the joker of the family, who has to run for his life, each time the beamer was used.

Jan Soffers ( photo courtesy: Hans Koert)
Jan handed the first copy of the album Dutch Songbook to Trudy Van Tol, the manager of De Tollebol, where it all started and Maja Lemmens, the living personification of Porgy en Bess since its beginnings more then fifty years ago. Jan Menu ( photo courtesy: Hans Koert)
In the first set the quartet played the Annie M.G. Schmidt classic De Twips, a name which refers to an energetic dance presented in the 1960s Dutch TV-soap series Ja Zuster Nee Zuster; Ik Zou Jou Het Liefste In Een Doosje Willen Doen ( = I'd Love To Put You In A Little Box), a tune composed by Cor Lemaire and sung by Donald Jones and Greetje Kauffeld's version of Wat Een Dag (= What A Day) - all three part of the album. Jan linked the Dutch Songbook to the better know American Songbook with tunes like Disney's Someday My Prince Will Come.

Hans van Oosterhout ( photo courtesy: Hans Koert

The second set started with Margootje ( = Little Margot), a tune made popular in the mid 1960s by Wim Sonneveld, Dutch cabaret artist and singer and the tune De Veerpont ( The Ferry) originally sung by Drs. P ( = Heinz Polzer) - with a great Jan Menu at the saxophone. Veel Mooier Dan Het Mooiste Schilderij ( = Much Prettier Than The Most Beautiful Painting) is one of my favourites with a great start by Jasper Soffers soloing in a Tristano-style and by Clemens Van Der Feen with a great bass solo. Jan subtitled the well known Connie Stuart tune Wat Voor Weer Zou Het Zijn In Den Haag ( = What Would The Weather Be Like In The Hague) in Wat zouden ze hier in Den Haag weer van denken ( = What would they think in The Hague about that) referring to the modern styled Coltrane-nic improvisations and the more traditional jazz scene of the political capital of The Netherlands.

Most tunes selected were originally from the 1960s and 1970s, as if no more decent compositions were made after that period. Het moderne Nederlandse repertoire is veel minder melodisch ( = The modern Dutch repertoire is less melodic), Jan explains uit: Om de één of andere reden zijn er weinig pakkende melodieën meer verschenen, waar je iets mee kunt (= It seems that, for some reason, but few compositions can be used); Het Laatste Wonder ( = The Last Miracle) van Erik De Jong, aka Spinvis, seems to be the exception that proves the rule and was added to this Dutch Songbook. It was recorded during the quarter-final Holland - Brazil on the 2nd of July, 2010; not a real convenient moment I guess, but Clemens, however, who had a great role in this tune, did a good job - his bass sounds very inspired.

Clemens van der Feen ( photo courtesy: Hans Koert)

The set was finished with Pappie Loop Toch Niet Zo Snel (= Daddy Don't You Walk To Fast), the opening track of the album, sung by Dutch rock-star Peter Koelewijn, but originally a hit made by Mr. Las Vegas, Wayne Newton. Jan apologized for that: Het is het enige nummer op de plaat dat uiteindelijk geen Nederlandse compositie bleek ( = It was the only tune selected that happened to be not an original Dutch composition). We spelen dit als laatste nummer, maar als je nu de plaat koopt, dan zul je thuis merken dat we met dit nummer zijn begonnen ....... (= It's our final tune for this concert, but if you buy the album, you'll learn at home that this one is actually the starter, so ....... ).

Jan Menu ( photo courtesy: Hans Koert)
This Dutch Songbook album by the Jan Menu-Jasper Soffers Quartet is, although its cover is a bit frumpy, a great addition to the Dutch jazz discography - The Dutch Songbook is no longer restricted by some dated examples in the Dixieland style, but a serious subject for next generations ................ It seems only a matter of time, but once foreign jazz bands may swap roles and make albums dedicated to the Dutch song!

The album will be soon available at the Dig Diz Music site and can be order at this email address

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Everybody has heard about the American Songbook; it inspired generations of jazz musicians. But what about the Dutch musical heritage? Do we have a Dutch Songbook? Jan Menu and Jasper Soffers wondered that, put their heads together and selected almost a dozen Dutch tunes that should be part of their Dutch Songbook. If you listen to the album, you wonder .. Why wasn't this done before? The arrangements sound fresh and new and I think that it's only a matter of time, but once foreign jazz bands may swap roles and make albums dedicated to the Dutch Songbook! Keep Swinging hopes to registrate that - if you don't want to miss it ask for its newsletter or follow it at Twitter: KeepSwinging.

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Jan Menu en Jasper Soffers in Porgy en Bess met het Dutch Songbook

Jan Menu en Jasper Soffers in Porgy en Bess met het Dutch Songbook ( Nederlands) - Jan Menu and Jasper Soffers in Porgy en Bess Jazz Club: the Dutch Songbook (English)

Een bijzonder album gepresenteerd in Porgy en Bess
JAN MENU en JASPER SOFFERS in PORGY EN BESS met DUTCH SONGBOOK
Hans Koert

Op zondagmiddag 24 oktober 2010 trad het Jan Menu-Jasper Soffers Kwartet op in Porgy en Bess Terneuzen. In een lekkere volle club, Jan speelt hier een thuiswedstrijd, presenteerde het kwartet, bestaande uit Jan Menu op bariton- en sopraan sax, Jasper Soffers aan de piano, Clemens van der Feen op bas en Hans van Oosterhout slagwerk, hun nieuwste album getiteld Dutch Songbook.

Jan Menu & Jasper Soffers: Dutch Songbook ( Dig Diz Music 1001)

Toen ik voor het eerst van de plannen hoorde om een jazzplaat te maken met populaire Nederlandse composities, had ik zo mijn bedenkingen. In mijn achterhoofd spookten eerdere pogingen om het Nederlands repertoire een eervolle plaats te geven tussen vaak gespeelde jazzstandards, zoals de uit 1987 stammende dixieland plaat Dixieland Festival door de Circus Square Jazz Band met nummers als The Tower Top of Bommel, inderdaad de titel in het Engels, maar in feite gewoon...... In die grote stad Zaltbommel (bommel) - Heerste grote watersnood (nood, nood, nood) ( In die grote stad Zaltbommel ...). Elke keer als ik die lp tegenkom op een rommelmarkt moet ik me inhouden deze plaat niet te kopen, omdat ik dan toegeef aan een diep gewortelde wens die plaat ritueel te verbranden.
Jan en Jasper hadden het idee om zo'n plaat met Nederlandse composities te maken, geïnspireerd op het American Songbook, al een paar jaar. Het idee werd eigenlijk geboren in café De Tollebol hier iets verderop, legde Jan uit, vaag wijzend in de richting van de Korte Kerkstraat. Bij Trudy werd vooral Nederlandse muziek gedraaid. Het album Dutch Songbook, het uiteindelijke eindproduct, dat in Porgy en Bess gepresenteerd werd, bevat tien nummers met schitterende jazzarrangementen gespeeld op een manier die recht doet aan het originele materiaal. Wees dus maar niet bang Jan, Jasper, Clemens of Hans: Deze plaat wordt zeer zeker niet ritueel verbrand en krijgt een ereplaatsje ( = op de pak) in mijn verzameling.

Jan Menu ( foto: Hans Koert)

Ik ben niet uitgegaan van de originele liedtekst - daar blijf je anders maar in hangen, legt Jan uit. Ik ben begonnen met het akkoordenschema op te schrijven en dat was ons vertrekpunt. Daarna was het gewoon spelen en kijken waar we uitkwamen.

Hans van Oosterhout en Clemens van der Feen ( foto: Hans Koert)

Jan Menu en zijn mannen begonnen het releaseconcert met het nummer Net Als Toen, een nummer origineel geschreven door Guus Jansen en Willie van Hemert en was in 1957 het nummer waarmee Corrie Brokken het Eurovisie Songfestival voor Nederland won. Dat is ook het jaar dat Porgy en Bess werd opgericht, merkte Hans van Oosterhout terecht op, al kan hij dat, vanwege zijn leeftijd, niet uit eigen ervaring weten.
Jan had voor een beamer gezorgd, waarop zijn keuze voor de nummers gekoppeld werd aan oorspronkelijke fragmenten - het publiek genoot, net als toen, toen de dia-avondjes van Oom Jan beroemd ( of berucht zo je wilt) waren in de familie als hij weer eens een weekje naar De Achterhoek was geweest. Maar zonder gekheid - de weliswaar gedateerde fragmenten, zoals filmbeelden van het Nederlandse zangeresje Greetje Kauffeld, die in de jaren vijftig nog van een internationale carriere droomde met optredens in Los Angeles en Las Vegas met jazzsterren als Ray Brown, Herb Ellis en Oscar Costa-Neves tot Donald de Frank Koulen van de Nederlandse Showbizz, Jones, die hier bleef hangen na een tournee met Perez Prado lieten eens te meer zien dat Jan en Jasper er goed aangedaan hadden geen kopieën te maken van de originelen, maar compleet vanuit hun eigen invalshoek de composities ingedoken waren. Voor Hans van Oosterhout, wiens drumstel precies voor het scherm was neergezet, werd het een gedenkwaardige avond, want hoewel slagwerkers vaak erg beweeglijk zijn, verlaten ze meestal alleen hun plaats aan het eind van elke set ........ De komische rol van neef Hans, die altijd met zijn hoofd voor het licht van de projector zit, ging hem goed af. ...........

Jan Soffers ( foto: Hans Koert)
Jan overhandigde het eerste exemplaar van het Dutch Songbook aan Trudy Van Tol, uitbaatster van De Tollebol, waar het allemaal begon en aan Maja Lemmens, de levende personificatie van Porgy en Bess vanaf het eerste begin, waar Jan Menu en zijn mannen al heel wat keren mochten optreden. Jan illustreerde dit later die avond door een foto van een jonge, twaalfjarige Clemens van der Feen (met hoed) van de muur te rukken en op het podium te plaatsen ......
Jan Menu ( foto: Hans Koert)
Tijdens de eerste set speelde het kwartet het nummer De Twips van Annie M.G. Schmidt, uiteraard een verwijzing naar de toen populaire Twist. De Twips werd geïntroduceerd in de TV-soap (avant la lettre) van de jaren zestig, Ja Zuster Nee Zuster. Andere nummers uit de eerste set waren Ik Zou Je Het Liefste In Een Doosje Willen Doen, een compositie van Cor Lemaire en oorspronkelijk gezongen door Donald Jones en Wat Een Dag gezongen door Greetje Kauffeld - alle drie terug te vinden op de plaat. Tijdens deze eerste set liet de groep ook wat uit het Amerikaanse Songbook horen, zoals de Disney's klassieker Someday My Prince Will Come, vergezeld met ontroerende getekende dwergen uit Sneeuwwitje.
Hans van Oosterhout ( foto: Hans Koert)
De tweede set werd gestart met het nummer Margootje, een klassieker uit midden jaren zestig, die iedereen kent in de uitvoering van Wim Sonneveld. Ook De Veerpont van Drs. P. ( = Heinz Polzer) met Jan Menu schitterend op sax, is zo'n nummer diep verankerd in ons nationaal bewustzijn. Veel Mooier Dan Het Mooiste Schilderij is één van mijn meest favoriete van deze cd, misschien wel door de schitterende Tristano-achtige melodielijnen van Jasper Soffers en de bassolo van Clemens van Der Feen. Het nummer Wat Voor Weer Zou Het Zijn In Den Haag kreeg van Jan de subtitel Wat zouden ze hier in Den Haag weer van denken, waarmee niet gerefereerd wordt aan het politieke klimaat, danwel aan de reacties die de Coltrane-achtige uitvoering van het nummer zal uitlokken bij het vrij traditioneel ingestelde jazzcircuit van de residentie.
De meeste titels van deze plaat komen oorspronkelijk uit de jaren zestig en zeventig, alsof er na die tijd niets bijzonders meer geschreven is. Het moderne Nederlandse repertoire is veel minder melodisch, legt Jan uit Om de één of andere reden zijn er weinig pakkende melodieën meer verschenen, waar je iets mee kunt; Het Laatste Wonder van Erik de Jong, alias Spinvis, lijkt hierop een uitzondering te zijn. Het werd ook toegevoegd aan dit Dutch Songbook, al had de opname wel wat voeten in de aarde: Clemens moest tijdens de rust van de kwartfinale Nederland - Brazilië van 2 juli 2010 zijn bas ter hand nemen om het nummer opnieuw op te nemen. Hoe dan ook, zijn bas klinkt buitengewoon geïnspireerd ......
Clemens van der Feen ( foto: Hans Koert)

De set werd afgesloten met het nummer Pappie Loop Toch Niet Zo Snel, het openingsnummer van het album, ooit bekend gemaakt door rockster Peter Koelewijn, maar oorspronkelijk een hit van Mr. Las Vegas, Wayne Newton. Jan verontschuldigde zich daarvoor: Het is het enige nummer op de plaat dat uiteindelijk geen Nederlandse compositie bleek. We spelen dit als laatste nummer, maar als je nu de plaat koopt, dan zul je merken dat we met dit nummer zijn begonnen! Jan Menu ( foto: Hans Koert)
Dit album, Dutch Songbook, door het Jan Menu-Jasper Soffers Kwartet is, hoewel de hoes wat truttig overkomt, een mooie aanwinst in de rij Nederlandse jazzplaten die dit jaar verschenen. Het Dutch Songbook bestaat vanaf nu niet alleen meer uit die paar gedateerde dixielandnummers uit de jaren zestig, maar is, dankzij de inspanningen van Jasper Soffers en Jan Menu een serieus item geworden voor komende generaties jazzmusici. .... en dan is het m.i. alleen nog een kwestie van tijd, voordat de rollen omgekeerd worden en buitenlandse orkesten the Dutch Songbook zullen ontdekken !
Clemens van der Feen (foto: Hans Koert)
De CD Dutch Songbook is uitgegeven door Dig Diz Music en kan besteld worden op dit emailadres. De officiele presentatie zal plaatsvinden begin volgend jaar tijdens een concert met o.a. Greetje Kauffeld.

Hans Koert

keepswinging@live.nl

The American Songbook is een begrip - hele generaties jazzmusici hebben eruit geciteerd. Maar hoe zit het nu met onze eigen muzikale erfenis? Zijn er in Nederland ook pakkende melodieën gemaakt die inspireren om gespeeld te worden? Jan Menu en Jasper Soffers staken de koppen bij elkaar en vonden een tiental Nederlandse composities, die in hun Dutch Songbook een plaats hebben gevonden - Als je het resultaat hoort denk je: Waarom was er eigenlijk nog niet zo'n plaat? De arrangmenten klinken nieuw en fris. Dankzij dit album van het Jan Menu-Jasper Soffers kwartet is de term Dutch Songbook nu een serieus item geworden in de Nederlandse jazzscene. De Keep Swinging blog wijst graag op dit soort bijzondere uitgaven. Als je niets wilt missen vraag dan de gratis nieuwsbrief aan of via Twitter: KeepSwinging

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions